گفتار نیک  پندار نیک  کردار نیک
زَرتُشت پَیامبر یــِکتا پَرست هَسّه و پیامبر باستانی ایران. بر خلاف شِماری که و ِشونه تَش پـَر ِست گِنِنه و ِشون یــِکتا پــِرَستِنه و اولین کیش و آیین یکتا پرست در تِمام جِهانِنه. در پاسخ کَسونی که و ِشونه تَش پرست نام د ِ نِنه و ِنه بَـوّیم که:
۱- شِمه آگاهی خَلِه کَم هَسّه و اینتا کیش و آیین ر ِ خار نِشناسِـنِـنی.
۲- از لحاظ احکام شیعی تمامی پیامبران الهی معصومِنه و مصون از خطا و گناه و چنین اِهانتهایی به و ِشون مووجـِب مَهدور الدَم بَی یَن شخص تووهین کِـنِنده بونه.
۳- و ِسه به و ِشون بَـوّیم که اِگر بَنای و ِنه کیش و آیین یکتاپرستی و الهی (خدایی/اهورایی) نَی یه نظام ورجاوند (مقدس) جمهوری اسلامی ایران و ِشونّه به رسمیت نِشناسِنی یه و ِ نماینده ای هِم در مجلس شوورای اسلامی نِداشتـِنه.
۴- رهبر فرزانه انقلاب فرمایش هاکِردِنه: ''تولد آیین زرتشت در ایران، مایه فخر و مباهات ملت ماست. زرتشتیان از جهات مختلف پیوند و نزدیكی بیشتری با مسلمانان دارند.''
اینتا وبلاگ د ِله هِدائه های خَله مفید و فِراگیری درباره کیش و آیین زرتشتی و زرتشتیان ماز ِندِرون و هَم تی ماز ِندِرون باستان (تبرستان) شِمه سِه اِلمی.
شِمه خـِنا بــِدون، خَله سِـپاسگــُذارمه

دِمباله نـِوشته ر ِ اینجه بَـخونین . . .
+ بَنویشت بَی یِه بدست زرتشتیان مازندران در دوشنبه 1392/01/19 و ساعت 23:0 |
درود بر همه ی ایرانیان ، نوروز خجسته و فرخنده باد ، هر روزتان نوروز نوروزتان پيروز
همايون بادت اين سال و همه سال
+ بَنویشت بَی یِه بدست زرتشتیان مازندران در جمعه 1393/01/01 و ساعت 8:0 |
در زمان ساسانیان این باور رواج یافته بود که خداوند یاقوت را در نوروز و زبرجد را در روز مهرگان آفریده است. این باور قصد دارد تأکید کند مهرگان با نوروز قابل قیاس است.
سالیان درازی است که ماه مهر برای ما تداعی کننده زنگ مدرسه و صدای خش خش برگ‌هاست. اما اگر کوله بار تاریخی‌مان را برداریم و به زمان‌های دورتر سفر کنیم، آن وقت مهر بوی دیگری دارد؛ بوی جشن و شادی. حال و هوایی مثل نیمه دوم اسفندماه که به هم می‌گوییم: «بوی عید می آید»
در آن سال‌های دور، این وقت سال بوی جشن مهرگان می‌آمد که پس از نوروز دومین جشن بزرگ ایرانیان بود.
تردیدی نیست که پیشینه برگزاری جشن مهرگان با پرستش ایزد مهر ارتباط مستقیم دارد. برای ایرانیانی که در روزگار پیش و پس از زرتشت، دروغ و بدعهدی را از گناهان نابخشودنی می دانستند . . .
 بَنویشت بَی یه دَر: سه شنبه 1۱ هر ماه 1524 تبری برابر با 1۰ مهر 1391 خورشیدی
دِمباله نـِوشته ر ِ اینجه بَـخونین . . .
+ بَنویشت بَی یِه بدست زرتشتیان مازندران در سه شنبه 1391/07/11 و ساعت 23:59 |
يكي از گفت‌وگوهاي پرسش‌برانگيز درباره‌ي جغرافياي شاهنامه، به مازندران و توصيفي كه از آن در شاهنامه آمده است، بازمي‌گردد. اين كه مازندران شاهنامه كجاست و آيا با استان مازندران كنوني برابري دارد؟ پرسشي است كه بحث‌هايي را برانگيخته است. نشانه‌هاي تاريخي گماني برجاي نمي‌گذارد كه مازندران سرزمين مردماني آريايي‌نژاد و خاندان و اسپهبداني ايراني بوده است. پرسيدني است كه پس چرا فردوسي در شاهنامه از ديو سپيد مازندران نام مي‌برد و آن سرزمين را جايگاه ديوان و جادوگران و ناايرانيان مي‌شناساند؟
پاسخ اين پرسش، و اين كه مازندران شاهنامه كجاست؟، در كتابچه‌اي از دكتر صادق كيا، استاد پيشين زبان و ادبيات پهلوي دانشگاه تهران، آمده است. اين كتابچه كه در سال ١٣٥٣ با نام «شاهنامه و مازندران» چاپ شد، تاكنون بازچاپ نشده است. چكيده‌اي از آن نوشتار در ادامه آمده است. با اين يادآوري كه از صادق كيا كتاب‌هايي همانند: «چند نمونه از متن‌نوشته‌هاي پهلوي»، «داستان جم»، «ماه فروردين، روز خورداد» و «واژه‌نامه‌ي گرگاني» منتشر شده است. دكتر صادق كيا در سال ١٣٨٠ در آمريكا درگذشت.
 بَنویشت بَی یه دَر: یکشنبه  3 هر ماه 1524 تبری برابر با ۰۲ مهر ۱۳۹۱ خورشیدی
دِمباله نـِوشته ر ِ اینجه بَـخونین . . .
+ بَنویشت بَی یِه بدست زرتشتیان مازندران در یکشنبه 1391/07/02 و ساعت 17:42 |